Kawekas: Kaweka J (via Mackintosh Hut)



Na alle einde-jaar festiviteiten van Pien en Coco, en met diverse Xmas parties (vorige week hadden we er vier!) werd het nodig tijd om de bush in te gaan. Samen met Pien heb ik vrijdag en zaterdag de eerste track gelopen van dit seizoen in de Kaweka's.

De Kaweka Range is ongeveer ruim een uur met de auto vanuit Hastings en ligt ten noord-westen van Hawke's Bay. Het zijn deze bergen die meestal in de winter met sneeuw bedekt zijn (en dat kunnen wij zien).

We hadden een track gepland vanaf de Makahu Saddle Carpark naar MacKintosh Hut (waar we overnachten in onze tent), en op zaterdag klommen we verder naar de 'Kaweka J' wat het hoogste punt (1724m) is van de Kaweka Range, en van dat punt weer naar beneden naar waar we startten de dag ervoor. Op papier erg simpel.. zie kaartje, maar kijk ook naar de hoogtelijnen (elke lijntje is 20m..)

Het is een spectucalaire hike met behoorlijke klimmen en afdalingen, dus direct maar een goede start van de hikes die we hebben gepland dit seizoen.

Het weer was niet uitzonderlijk mooi, maar goed genoeg en er was juist een 'window' van ruim een dag redelijk weer tussen twee fronten door (die gelukkig de zeer welkome regen brachten). Dat weer moet je goed checken overigens, want het kan zelfs in de zomer daar sneeuwen en vriezen. En er zijn genoeg verhalen van mensen die overvallen zijn door dat soort veranderingen en er met de helikopter uit worden gehaald.

Paars=dag1, Geel=dag2

Het is een spectucalaire hike met behoorlijke klimmen en afdalingen, en daardoor behoorlijk zwaar, maar de uitzichten en verrassende veranderingen in het landschap maken het erg aantrekkelijk.

De eerste dag loop je de Matauria Ridge tot je via een bijzondere steile afdaling naar de Donald Rivier gaat. Dat is echt afzien en vereist alle concentratie en je hebt beide handen en voeten (en soms een touw) echt nodig. De rivier is erg mooi en het water stond nog niet te hoog zodat we veilig konden oversteken.



Donald Rivier



Zicht op de steile afdaling vanuit waar we weer omhoog klommen
na het oversteken van de Donald Rivier



Vanaf de rivier is het dan natuurlijk weer steil omhoog naar het MacKintosh plateau waar je uiteindelijk moe en voldaan bij de MacKintosh hut aankomt..

De Department of Conservation (DOC in de volksmond) beheert deze hutten, en er is een goed netwerk van hutten in dit soort gebieden. In de hut kun je slapen op bunkbedden (er kunnen 8 mensen slapen in deze hut)en er zijn beperkte faciliteiten, zo heb je regenwater uit een tank, dus je kan je watervoorraden weer aanvullen; compost toilet; houtkachel, en een paar bankjes en tafels waar je kunt koken (met je eigen gear). Je mag er gebruik van maken zolang je alles netjes achterlaat (bijv het hout wat je gebruikt weer aanvult is een van de protocollen) en je alle 'rotzooi' zelf weer mee terug neemt. Je kan alles lekker uithangen onder de verandah.

Wij brengen meestal meer uit gewoonte een tent en slapen daarin, maar je kan net zo makkelijk ook in de hut slapen als je dat wilt (dat scheelt weer 2-3 kg sjouwen). Meestal is het niet druk en meestal ben je alleen, zoals wij ook weer deze keer.  De hutten worden ook veel gebruikt door hunters die op herten en wilde zwijnen jagen (vergunningen zijn makkelijk te krijgen en DOC stimuleert het omdat het de herten en zwijnen onder controle houdt, het is wel een heel gesjouw met een wild zwijn op je rug naar je auto ergens een paar uur verder)

De hutten zijn fel-oranje geschilderd, dat is makkelijk te herkennen vanuit de lucht mocht er nood-aan-de-man zijn en er reddingsacties nodig zijn. Mobiele telefoons werken niet echt in dit soort gebieden en ongelukken gebeuren...



McKintosh Hut



Toilet

Op zaterdag gingen we verder richting Studholme Saddle en Mad Dog Hill via een prachtig gevarieerd landschap. Omdat we natuurlijk richting het hoogste punt (Kaweka J trig - 1724m) gingen bleef het klimmen maar wel met prachtige uitzichten (hoewel het wel bewolkt was, bij onbewolkt weer kun je echt gigantisch ver zien!). Je beland boven de boomgrens, en de track wordt dan wat ruiger met grote stenen (erosie/verwering aan het werk!).

Hier een impressie:

Juist toen we bij het hoogste punt aankwamen, dat is gemarkeerd met een grote stapel keien (door de plaatselijke trampers-club, die waarschijnlijk elke keer als ze op de top aankomen er een andere kei bij leggen..) brak er een gigantisch noodweer uit met veel regen en zeer harde wind. De foto is nog net voordat het begon, maar toen waaide het al behoorlijk met zware windstoten (er is geen enkele bescherming, maar gelukkig helpt een 17kg pack je op de grond te blijven staan..).. Het laat ook zien dat omstandigheden in dit soort gebieden binnen een minuut volledig kunnen omslaan. Gelukkig zijn wij op dat soort dingen goed voorbereid en hebben we goede spullen bij om je er tegen te beschermen (vooral tegen de kou). Het waaide overigens zo hard dat Pien bijna haar regencover voor haar backpack verloor!

Kaweka J (1724m).

Vanaf de top was het een steile afdaling en het weer klaarde weer wat op... Onderweg konden we gelukkig net schuilen in een hut (Dominie Hut) op de afdaling (dat was puur toevallig!) toen er een tweede regenstorm aan kwam.

Schuilend in Dominie Hut voor de tweede regenstorm door het raam gezien...

Uiteindelijk kwamen we moe maar voldaan bij Makahu Saddle het startpunt en gingen we weer naar huis waar we laat in de middag aankwamen.

Pien aan het eind
(op de achtergrond onze 'nieuwe' auto, blog volgt gauw)

Later deze week zullen we met Marianne en Ineke (die vanavond of morgen arriveren!) ook naar de Kaweka's gaan, maar dan kiezen we een makkelijker route in een ander gedeelte, waar twee hot-springs zijn en je dan midden in de bush een lekker warm bad kan nemen! (blijf ons dus volgen...).